يه روز بود که هيچ کس نمیدونست خونه چيه !! تنها پناهگاه غار بود.

يه روز بود که هيچ کس نمیدونست زمين گرده !! همه فکر میکردن زمين همون طوريه که می بينن.صاف و مسطح.

يه روز بود که هيچ کس نمیدونست ماشين چيه!! همه با حيوونا این ور و اون ور می رفتن .

يه روز بود که هيچ کس نمیدونست تلويزيون چيه!!کامپیوتر چيه!!ماهواره چيه!!بمب اتم چيه!!!......

اما از همون روز اول همه می دونستن عشق چيه! دوست داشتن چيه !همه میدونستن که وقتی تو چشماي يکی نگاه کردی و دلت ريخت ، داره تو دلت گل عشق جوونه میزنه.

این عشق بود که فقير و غنی، شهری و روستايي، مرد و زن ...بهش ایمان داشتن.چون بود!!!! از اولش .از همون موقعی که هيچ کس به وجود اومد!!!

خدا انسان رو ساخت و يه بذر گل عشق توي دلش کاشت. هر کس میتونست ازش مراقبت کنه و بهش برسه ثمرش رو میديد.بعضی ها هم بودن که این بذر رو اونقدر نگه میداشتن که تبديل به فسيل میشد.قلبشون هم همينطور.

حالا ديگه کم کم داره تمام قلبا فسيل میشه.کسی حوصله ی مراقبت از اون رو نداره.ديگه کسی نيست که با نگاهش بگه دوستت دارم.ديگه دوست داشتن ها هم يا بايد با منفعت باشه يا مصلحتی.

چی شد اون بذر؟چی شد اون گل؟چی شد؟

يه کم آب بدين میخوام به بذر عشقی که خدا توي دلم گذاشته آب بدم.حيوونکی تشنه ست.افتاده يه گوشه و منتظره اونم مثه باقی هم شکلاش شه.ولی نه........!!!من نمیذارم.بهش آب میدم.پرورشش میدم.داره کم کم جوونه میزنه.به غنچه تبديل شده.چيزی نمونده که بشه يه گل.ولی خدا کنه مث ساير گلا زود پژمرده نشه.

من کارم رو به پايان رسوندم.تموم شد.يکم آب واسم باقی مونده.

کسی آب میخواد؟  

 

یاری اندر کس نمی بینم ، یاران را چه شد؟

                                                         دوستی کی آخر آمد ، دوستداران را چه شد؟

 

آب حیوان تیره گون گشت،خضر فرخ پی کجاست؟

                                                        خون چکید از شاخ گل ابر بهاران را چه شد؟

 

کس نمیگوید که یاری داشت حق دوستی

                                                        حق شناسان را چه حال افتاد،یاران را چه شد؟

 

لعلی از کان مروت بر نیامد سال هاست

                                                       تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد؟

 

شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار

                                                       مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد؟

 

کوی توفیق و کرامت در میان افکنده اند

                                                      کس به میدان در نمی آید سواران را چه شد؟

 

صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست

                                                      عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد؟

 

زهره سازی خوش نمی سازد مگر عودش بسوخت

                                                      کس ندارد ذوق مستی می گساران را چه شد؟

 

                                 حافظ اسرار الهی کس نمیداند خموش......

                                 از که می پرسی که دور روزگاران را چه شد؟

 

  
نویسنده : نوید ; ساعت ٩:٠۱ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٤ شهریور ،۱۳۸٤